در لابلای برگ های کتاب ...

یا متعال

به امید این خیال واهی که مثل چندی قبل فرز از جایم بلند شوم، برمی خیزم اما پا و کمرم براحتی جفت و جور نمی شود و باز هم لنگ می زنم و می فهمم چقدر فاصله گرفته ام از آن دختر فرز به زعم خودم! چقدر فاصله است میان آن دخترفعال و پرشوری که همه کاری از عهده اش برمی آمد با این که الان اینجا نشسته است و تند و تند دارد کتاب می خواند!

کتاب وقتی عاریتی باشد، یه چیزی میشود توش پیدا کرد! مثلا همین کتاب کتابخانه که تازه دستم گرفته ام و به شدت هم دنبال خودش می کشاندم! اولش اسم اهدا کننده را نوشته که البته چیزی از آن به یاد ندارم گویی چشمانم فقط به روی اسم دار بودنش چرخیده بوده و اهمیت دیگری نداشته است. صاحب قبلی این کتاب، کنار بندهایی که توجهش را جلب می کرده، تیک ریز میزه ای زده که قبل از خواندن آن بند، شش دانگ حواسم را جمع می کند که یعنی چیش توجهش را جلب کرده!

گفتم تیک، یاد تیک های کتاب یکی از اساتیدم افتادم! کتابی که امانت گرفته بودم اما نتوانسته بودم بخوانمش. بنابراین از بخش هایی که کنارش تیک خورده بود عکس گرفتم! الان که فکر می کنم خیلی بی معنی به نظر می آید! ته کتابی که دست گرفته ام را باز می کنم که ببینم چند صفحه از کتابی که امشب دستم گرفتم مانده است. صد و هشتاد و هشت صفحه؛ درست صد و پنجاه صفحه باقی است! عبارت کمرنگی همان صفحه ی پایانی به چشمم می خورد. تیک و یک تاریخ است، حدس می زنم زمان اتمام خواندن کتاب را یادداشت کرده است. بعضی کتاب ها هم هست که صاحبشان زیر عبارات مهم را خط می کشد! و یکی مثل من، عاشق خط کشیدن با مداد رنگی روی جملات به درد بخور به حالم است. حس خوب رنگی شدن و نیز تمیزی حاصل از رنگ روشن. معمولا رنگ ها را انتخاب می کنم مگر رنگ مورد نظر در دسترس نباشد و میان معدود رنگ هایی که موجود است دست به انتخاب بزنم.

بعضی کتاب ها هم هست که صاحبشان، کنار برخی از فقرات کتاب، یادداشت هایی بجای گذاشته است. حالا یا تکرار عباراتی که مهم می آمده است و نیاز به جداسازی از سایرین بوده و یا عباراتی تراوش شده ی ذهنش که به فراخور مطلب، روی صفحات کتاب نقش بسته است. که آن می تواند یک جمله ی فیلسوفانه، یا حتی یادآوری یک خاطره و یا نوعی تبادل نظر خواننده و نویسنده باشد!

برخی کتابها هم هست که خواننده اش همان صفحه ی اول یعنی قبل از شروع کتاب، آب پاکی را روی دستت ریخته است و همه ی حس و درکش از کتاب را همان اول رو کرده است.